اسناد و تاریخچه مختصر قتل عام زندانیان سیاسی در تابستان ۶۷

یادشان گرامی
 

چرا جمهوری اسلامی شعار ما نیست؟

چرا جمهوری اسلامی شعار ما نیست؟
سعید قاسمی نژاد

کسانی مدعیند ۴۰ میلیون نفری که درانتخابات شرکت کرده اند از کسانی هستند که معتقدتد جمهوری اسلامی نظامی اصلاح پذیر است و بنابراین دادن شعاری مغایر با جمهوری اسلامی از جانب مردم در خیابان امری غیرقابل قبول است. نه تمامی کسانیکه در انتخابات شرکت کردند معتقد به اصلاح پذیر بودن نظام جمهوری اسلامی هستند و نه از اعتقاد به اصلاح پذیر بودن نظام جمهوری اسلامی این نکته بر می آید که نباید خواستار نظام دیگری شد. اما پیش از اینکه به این دونکته بپردازم لازم می دانم این نکته بدیهی را توضیح بدهم که بسیاری از کسانیکه در انتخابات شرکت کرده اند نه تنها به جمهوری اسلامی ارادتی ندارند بلکه ازصمیم قلب با آن مخالفند و خواهان برچیده شدن بساط جمهوری اسلامیند.در انتخابات ٨۴ بخش عظیمی از مردم در انتخابات شرکت نکردند واضح بود که آن بخش ارادتی به جمهوری اسلامی نداشتند اما آن نکته ای ...

شماره ی جدید «کار داخل کشور» منتشر شد - 11- ادامه کار داخل کشور

شماره ی جدید «کار داخل کشور» منتشر شد
متن کامل مطالب شماره ی یازده این نشریه را در ادامه بخوانید

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
شنبه  ۹ آبان ۱٣٨٨ -  ٣۱ اکتبر ۲۰۰۹

شماره ی جدید «کار داخل کشور» منتشر شد -11

 
شماره ی جدید «کار داخل کشور» منتشر شد
متن کامل مطالب شماره ی یازده این نشریه را در ادامه بخوانید

شعار ساختار شکن حتماً، شعار عکس العملی هرگز!

شعار ساختار شکن حتماً، شعار عکس العملی هرگز!

محمدعلی اصفهانی

• اگر نتوانند تظاهرات ۱۳ آبان را سرکوب کنند، جنبش، بالنده تر خواهد شد؛ و اگر ـ بنا بر فرض ضعیف ـ بتوانند سرکوبش کنند، جنبش به فضاهای تازه یی دست خواهد یافت که خود را در عبور از «نیروی انتظامی ـ حمایت، حمایت» و اینجور چیز ها تعریف می کند. یعنی تعریف خواهد کرد ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
يکشنبه  ۱۰ آبان ۱٣٨٨ -  ۱ نوامبر ۲۰۰۹

بحران واحدهای تولیدی و گسترش اعتراضات کارگری

بحران واحدهای تولیدی و گسترش اعتراضات کارگری
اعلامیه هیئت سیاسی ـ اجرائی سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
پنج‌شنبه  ۷ آبان ۱٣٨٨ -  ۲۹ اکتبر ۲۰۰۹

در تظاهرات سیزدهم آبان شرکت کنیم

علیه دولت کودتا و برای انتخابات آزاد
در تظاهرات سیزدهم آبان شرکت کنیم!

• کمیته ی مرکزی سازمان اتحاد فدائیان خلق ایران با انتشار اطلاعیه ای همگان را به شرکت در تظاهرات روز سیزدهم آبان ماه فرا خوانده است ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
شنبه  ۹ آبان ۱٣٨٨ -  ٣۱ اکتبر ۲۰۰۹

حق مان است سندیکا داشته باشیم!

نامه کارگران نیشکر هفت تپه به سازمان جهانی کار
حق مان است سندیکا داشته باشیم!

• چرا ما کارگران به دلیل ایجاد تشکل های صنفی خود تحت بازجویی، شکنجه، آزار و اذیت، اخراج و حبس قرار میگیریم؟ ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
شنبه  ۹ آبان ۱٣٨٨ -  ٣۱ اکتبر ۲۰۰۹

 اخبار روز: چهار تن از رهبران سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه که به زندان محکوم شده اند، در نامه ای به سازمان جهانی کار، ضمن شرح اقدامات ضدکارگری حکومت ایران در مقابله با خواست کارگران برای داشتن سندیکا، از این سازمان پرسیده اند چرا در برابر این اقدامات سرکوبگرانه، اعتراضی صورت نمی گیرد. متن این نامه را در زیر می خوانید:


به: سازمان جهانی کار
از: سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه
رونوشت به: نهادهای کارگری، نهادهای حقوق بشری و رسانه ها
موضوع: درخواست برای جلوگیری از اقدامات مغایر با مقاوله نامه های ٩٨ و ٨٧ توسط دولت ایران

با احترام،
برای ما کارگران نیشکر هفت تپه، بی حقوقی های مداومی در مورد مطالباتمان انجام گرفته است.
حقوق های چندین ماه معوقه، اقدام آگاهانه برای عدم کشت نیشکر و نتیجتا درآینده ی نزدیک، تعطیلی کارخانه و آماده سازی ِ زمینه برای واگذاری شرکت به بخش خصوصی ار آن جمله است. بیکارسازی وسیع در انتظار ما کارگران هفت تپه میباشد. از هم اکنون دستمزد اضافه کاری های ما پرداخته نمیشود.
کارگران در سال های ٨۵، ٨۶، ٨٧ و ٨٨ دست به اعتراض و تجمع زدند و به انواع روش های مسالمت آمیز به مراجع قانونی و قضایی شکوه بردند. اما نتیجه ای حاصل نشد و حقوق معوقه ما نهایتا پرداخته نشد و حتا تعدادی از کارگران دادگاهی شدند.
شورای اسلامی کار که نهادی به نام کارگران ولی وابسته به دولت و کارفرما است هیچ اقدامی برای احقاق حقوق ما نکرده و نمیکند. در دیگر جاها نیز وضع بر همین منوال است.

و اما اصل صحبت ما با شما:
کارگران نیشکر هفت تپه در آبانماه ٨٧ اقدام به برگزاری مجمع عمومی و انتخاب نمایندگان خود در قالب سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه کردند.
ما علاوه بر استناد به برخی قوانین داخلی و بین المللی، به مقاوله نامه های ٩٨ و ٨٧ سازمان جهانی کار استناد میکردیم.
ما حق خود میدانیم که تشکل مستقل کارگری خود را داشته باشیم. بر همین اساس تعداد ٩ نفر به عنوان نمایندگان کارگران نیشکر هفت تپه در یک انتخابات فراگیر و کارگری انتخاب شدند. این اولین بار در بیش از چهار دهه بود که این تعداد کارگر به صورت آزادانه و با اشتیاق، به پای صندوق های رای رفته و نمایندگان خود را انتخاب کرده بودند.
متاسفانه پیش و بعد از انتخابات، ما نمایندگان حدود چهار هزار کارگر و اعضای هیات مدیره سندیکا بارها دستگیر و روانه ی زندان شدیم، بارها مورد بازجویی دستگاه امنیتی قرار گرفتیم، خانواده های ما تحت فشارهای امنیتی قرار گرفته و مورد آزار و اذیت قرار گرفتند، ما در چند نوبت به بهانه هایی مثل "اقدام علیه امنیت ملی" روانه ی دادگاه شدیم، رئیس هیات مدیره ی سندیکا "علی نجاتی" به مدت چهل روز در سلول های انفرادی تحت فشار و اذیت و بازجویی های مداوم قرار گرفت، و از تاریخ فروردین ماه ٨٨ با همکاری اداره ی کار- شعبه ی وزارت کار در شهرستان شوش، با همدستی کارفرما و با راهبری اداره ی اطلاعات و شعبه ی اجرایی آن در شرکت یعنی حراست، از کار خود اخراج شد و اعتراضات دو مرحله ای وی به این حکم هم بی نتیجه ماند.
برای پنج نفر از اعضای هیات مدیره ی سندیکا، آقایان علی نجاتی، جلیل احمدی، فریدون نیکوفرد، قربان علیپور و محمد حیدری مهر، در مهرماه ٨٨، احکام یک سال زندان (شامل شش ماه حبس تعزیری و شش ماه حبس تعلیقی) و جریمه های اجتماعی دیگری صادر شد و سپس از ادامه به کار انان ممانعت به عمل آمد.
در احکام قضایی این افراد دلیل اصلی این حکم ها این چنین ذکر شده است :
" اقدام علیه امنیت ملی از طریق ایجاد سندیکای خارج از قانون " !
سوال ما از سازمان جهانی کار این است که آیا دولت ایران مجاز به زیر پا گذاشتن مقاوله نامه های بنیادین سازمان از جمله مقاوله نامه های ٩٨ و ٨٧ میباشد؟
آیا دولت ایران عضو پیوسته ی سازمان جهانی کار نیست؟!
آیا هرگز از دولت ایران خواسته میشود که پاسخگو باشد؟!
چرا ما کارگران به دلیل ایجاد تشکل های صنفی خود تحت بازجویی، شکنجه، آزار و اذیت، اخراج و حبس قرار میگیریم؟
آیا دولت ایران نباید پاسخگوی اقدامات خود در قبال نمایندگان کارگران شرکت واحد از جمله منصور اسالو و ابراهیم مددی و اقدامات خود در قبال ما نمایندگان کارگران نیشکر هفت تپه باشد؟
آیا از دولت ایران نباید خواسته شود که کارگران را به دلیل برگزاری مراسم مسالمت آمیز روز جهانی کارگر (از جمله ١٥٠ نفر در امسال و در تهران ) زندانی نکند؟ به خاطر برگزاری این مراسم آنان را دادگاهی نکند، شلاق نزند و (از جمله به مدت یک سال در مورد محمود صالحی در شهر سقز) به حبس نفرستد؟
آیا سازمان جهانی کار از اقدامات علیه نمایندگان معلمان ایران در کانون صنفی معلمان ایران، بی خبر است؟ و آیا... آیا... آیا؟!
ما کارگران و اعضای هیات مدیره سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه در لحظاتی این نامه را مینویسیم که پلیس در حال ایجاد رعب و وحشت برای خانواده هایمان است و در شهرهای شوش و هفت تپه و اندیمشک به گونه ای برخورد میکند که گویا ما جنایتکاریم و در حال فرار !
ما در حالی که منتظریم که برای اجرای احکام ناعادلانه و ضدکارگری ما را روانه ی زندان کنند این سطور را مینویسیم، در حالی که اسامی ما به عنوان افراد خاطی بر سر در ورودی شرکت نیشکر هفت تپه درج شده است و اجازه ورود به محل کارمان را نداریم.
اگر به محل کارمان مراجعه کنیم توسط پلیس دستگیر میشویم و از این طریق بهانه نیز کسب میکنند که ما از محل کار خود غیبت کرده ایم! عجبا که اگر برویم دستگیر میشویم و زندانی و سپس اخراج و اگر نرویم غایب محسوب میشویم و سپس اخراج و بعد در کوچه و خیابان، دستگیر و روانه ی زندان میشویم !
در هر صورت این بازیِ شوم را برای ما به نحوی چیده اند که هم اخراجمان کنند و هم محبوس !
نمیدانیم وقتی این نامه را میخوانید ما برای اجرای حکم، در زندان به سر میبریم یا نه.
اما امیدواریم برای احقاق بخشی از حقوق حداقلی ما کارگران هفت تپه و دیگر کارگران ایران از جمله آزادی ِ ایجاد تشکل های مستقل کارگری، از طریق اعمال فشار به دولت ایران تلاش کنید. ما در راه احقاق حقوقمان از هیچ عقوبت و سختی واهمه نداریم، اما حداقل برای به کرسی نشاندن بخش هایی از حقوق و مطالبات ِ کارگران هفت تپه و دیگر کارگران ایران، امیدواریم در لحظه های حبس این خبر به گوش ما برسد که، برای جلوگیری از اقدامات غیر انسانی، مغایر با مقاوله نامه های ٩٨ و ٨٧ و اقدامات ضدکارگری دولت ایران، سازمان جهانی کار دست به حداکثر تلاش های خود زده است .
ما چشم انتظار خواهیم ماند تا ببینیم اقدامات شما چه خواهد بود.
آیا کارگران میتوانند چشم امیدی به سازمان جهانی کار داشته باشند؟
ما و بسیاری دیگر از کارگران ایران منتظر خواهیم ماند تا نتیحه ی عملی این اقدام شما را ببینیم.
آیا اقدامی در کار خواهد بود؟!


هفت تپه – شوش – خوزستان –ایران
دوم آبانماه ٨٨
سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه

علی نجاتی رئیس هیات مدیره
فریدون نیکوفرد – نائب رئیس هیات مدیره
جلیل احمدی عضو هیات مدیره و رابط صنعتی
رضا رخشان عضو هیات مدیره و مسوول روابط عمومی و آموزش

سرمایه داری ”اسلامی“، زحمتکشان و گسترش فقر در کشور! - نامه مردم

سرمایه داری ”اسلامی“، زحمتکشان و گسترش فقر در کشور!

نامه مردم

یورش وحشیانه سرکوبگران به تظاهرات کارگران در اهواز

یورش وحشیانه سرکوبگران به تظاهرات کارگران در اهواز
کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری

راه پیمایی کارگران لوله سازی اهواز برای گرفتن دستمزدهای معوقه با تهاجم وحشیانه نیروی سرکوب دولت سرمایه داری رو به رو شد. پلیس، بسیج و نیروهای امنیتی سرمایه به صفوف کارگران معترض در تقاطع خیابان های نادری، طالقانی و 30 متری شهر اهواز یورش بردند. سرکوبگران در روزهای قبل نیز بارها برای متفرق کردن کارگران و در هم شکستن مبارزات آنان دست به چنین یورش هایی زده بودند. اما این بار با تدارک و برنامه ریزی وسیع تر و درندگی بسیار بیشتری به جان کارگران افتادند. بر اساس گزارشات موجود شمار زیادی از کارگران بر اثر ضرب و شتم و کتک زخمی شده اند. بیش از 50 نفر از کارگران دستگیر و روانه سیاه چال ها شده اند و از سرنوشت آنان هیچ خبری نیست.

نیروی سرکوب دولت سرمایه داری برای پایان دادن به اعتراضات کارگران فضای رعب و وحشت را در همه جای شهر حاکم ساخته است.

کارگران لوله سازی اهواز چند سال است که مدام در مبارزه با صاحبان سرمایه و نیروی سرکوب دولت سرمایه داری به سر می برند. شروع این دوره از مبارزات به زمان نقل و انتقال مالکیت کارخانه در چند سال پیش باز می گردد. «سازمان تأمین اجتماعی» که در جریان پروژه « خصوصی سازی» مالکیت این مؤسسه بزرگ صنعتی را به خود اختصاص داده بود، در همان نخستین روزهای مالکیت کارخانه با تمامی توحش ممکن دست به کار بیکارسازی کارگران شد و شمار زیادی از آنان را اخراج کرد. سازمان مذکور که خود عهده دار مسؤلیت به اصطلاح تأمین بیمه اجتماعی کارگران است با تنظیم یک فهرست سراسر تقلبی و مجعول سوابق طولانی کار کارگران را دزدید و از پرونده آن ها حذف کرد. کارگران زیادی را که بیش از 20 یا 25 سال سابق کار و استثمار شدن در کارخانه داشتند به عنوان افراد دارای پیشینه های کوتاه مدت در لیست جعلی خود ثبت کرد.
سازمان تأمین اجتماعی با انجام این جنایت ضدکارگری راه را برای اخراج گسترده کارگران قدیمی هموار ساخت. هدف سرمایه داران دولتی جدید از این شرارت آن بود که نیروی کار با سابقه، رسمی، دارای دستمزدهای نسبتاً بالاتر و پیشینه مبارزات کارگری طولانی تر را با کارگران جدید حاضر به امضا قراردادهای کوتاه مدت و راضی به نازل ترین سطح دستمزدها جایگزین کنند. سازمان تأمین اجتماعی به تمامی این سبعیت ها علیه چند هزار کارگر کارخانه دست زد. صدها کارگر را به روز سیاه نشاند. آنان را پس از سال های متمادی کار کردن و استثمار شدن بیکار ساخت. مستمری بازنشستگی آنان را تا سرحد ممکن کاهش داد و یا به طور کلی قطع کرذ. توده وسیع کارگران اخراجی را با تهیه فهرست های مجعول از گرفتن حقوق ناچیز بیمه بیکاری محروم کرد و متعاقب انجام همه این تعدیات و تجاوزات باز هم با همان توحش خاص به جان کارگران جدید شرکت افتاد. ده ماه ده ماه از پرداخت دستمزدهای محقر و بسیار نازل آنان سر باز زد و فریادهای مداوم اعتراض آن ها علیه تعویق دستمزدها را با فراخواندن نیروی سرکوب و حمله به صفوف کارگران معترض پاسخ داد. مبارزات روزهای اخیر کارگران جزء پیوسته ای از اعتراضات مستمر آن ها به همین تعویق حقوق ها و جنایات و تهاجمات کارگرکش مالک کارخانه است.

کارگران چند روز است که پي در پي و در سطحی گسترده در حال اعتراض، راه پیمايی و تظاهرات علیه ستم سرمایه و دولت سرمایه داری هستند. صدها کارگر اين كارخانه باز هم بیش از 10 ماه است که هیچ ریالی دستمزد دریافت نکرده اند. فقر، گرسنگی زن و فرزند، بدهکاری های سنگین، تهدید مداوم صاحبان مستغلات به اخراج و آواره کردن آن ها، همه و همه بر هم انباشته شده و زندگی شان را در معرض تباهی و نابودی قرار داده است. زیر فشار همه این بدبختی ها است که کارگران مکرر دست از کار می کشند. سیل آسا به خیابان می ریزند، فریاد اعتراض سر می دهند، از همزنجیران خویش کمک می طلبند و خواستار دریافت دستمزدهای معوقه خود می شوند. خبرها همه جا حاکی است که راه پیمایی ها و اعتراضات کارگران با اعلام حمایت عملی عده ای از همزنجیران آنان مواجه شده است. کارگران دیگری در سطح شهر به آنان پیوسته اند. دانشجویان کارگر و افراد کوچک و بزرگ خانواده های کارگری در اهواز با حضور در راه پیمایی ها حمایت خود را از این مبارزات اعلام کرده اند. دولت سرمایه که در تمامی این چند سال بی امان در حال سرکوب و خفه کردن و قلع و قمع مبارزات کارگران بوده است اینک در دل شرایط سیاسی حاضر و با احساس رعب و هراس از گسترش ابعاد اعتراض و جنگ و ستیز توده های کارگر بر شدت سرکوب و اعمال خشونت خود علیه کارگران لوله سازی افزوده است.

آنچه نیروی سرکوب در روز 4 آبان در خیابان های اهواز علیه این کارگران انجام داده بی گمان جزء پیوسته ای از برنامه سراسری سرکوب و کشتاری است که دولت سرمایه داری از این به بعد در مقابل موج مبارزات کارگران اجرا خواهد کرد. ما این یورش سبعانه را قاطعانه محکوم می کنیم و خواستار آزادی بی درنگ و بدون قید و شرط همه کارگران دستگیرشده هستیم. در همان حال از تمام کارگران ایران و جهان به ویژه از کارگران خوزستان در همه مراکز کار و تولید، از دانشجویان و دانش آموزان و همه بخش های طبقه کارگر و متعلق به جنبش ضدسرمایه داری این طبقه می خواهیم که از همه راه های ممکن به حمایت هر چه فعال تر و وسیع تر از همرزمان خویش در لوله سازی اهواز برخیزند. کارگران در همه جا در حال اعتراض و مبارزه هستند. مبارزات کارگران لوله سازی بخشی از جنبش سراسری طبقه ما است. اجزای مختلف و پراکنده این جنبش را به هم پیوند زنیم و متحد سازیم. به خيابان ها بياييم و به جاي حمايت از اين يا جناح طبقه سرمايه دار مطالبات طبقاتي خود را فرياد بزنيم. منشور مطالبات پایه ای خویش را سکوی تعرض خود علیه نظام سرمایه داری کنیم. از درون همین اعتراض ها، اعتصاب ها، راه پيمايي ها و تظاهرات ها، شورايی و ضدسرمایه داری متشکل شویم. قدرت سیاسی را به چنگ آوریم و نیروی متحد طبقاتی خویش را برای الغای کارمزدی و نابودی کل نظام سرمایه داری به کار گیریم.

کارگران علیه سرمایه متشکل شویم !
کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری
5 آبان 1388

مسجدسلیمان ، شهری یوتوپیایی- سمین امین

مسجدسلیمان ، شهری یوتوپیایی

سمین امین

• یکی از جاهای دفن اعدام شدگان گورستان خارجی ها در ابتدای ورود به شهر بود که با تابلویی آن را مشخص کرده بودند: "گورستان منافقین و کفار". تابلویی که شاید به این قصد نصب شده بود تا مسافری که برای اولین بار وارد این شهر می شد بفهمد به کجا پا گذاشته است و نیز شاید برای گرفتن زهرچشم از کسانی که زمانی خواسته بودند از طریق همدلی با این کشتگان، در این شهر کوچک یوتوپیایی بنا کنند تا در آن از فقر و بیماری و گرسنگی وبی عدالتی اثری نباشد ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
شنبه  ۱۱ مهر ۱٣٨٨ -  ٣ اکتبر ۲۰۰۹

   مسجدسلیمان را شاید بتوان از جمله اولین شهرهای مدرن ایران به شمار آورد . این شهر با کشف نفت در حدود صد سال پیش زاده شد. مسجدسلیمان در واقع حاصل یک اتصال کوتاه و یک میانبر بود. اتصال میان دو شکل بندی یا دو ساختار کاملا متفاوت؛ شکل بندی سیاسی – اقتصادی نظام سرمایه داری در پیشرفته ترین شکل آن – یعنی نظام سرمایه داری استعماری انگلستان و یک صورت بندی بسیار بدوی – نظام ایلیاتی – عشیره ای قبایل بختیاری. با کشف نفت و ایجاد تاسیسات نفتی و به وجود آمدن ادارت و موسسات مختلف و پیدایی سریع شهری با تمام نشانه های یک شهر مدرن- راه آهن؛ سیستم فاصلاب شهری، مدرسه؛ باشگاه، و از این قبیل بسیاری از عشایر بختیاری به کارگران شرکت نفت تبدیل شدند و ضمن آن از سراسر ایران جمیعتی قابل توجه به سوی این شهر نوخاسته روان شد و شهر به اجتماعی چند فرهنگی از مردم گوناگون – چه ایرانی و چه غیرایرانی تبدیل شد. شهری که می توان گفت خلاصه و چکیده چندین فرهنگ، چندین تمدن و چندین صورت بندی فکری و فرهنگی بود. این ویژگی شهر را به یک بابل نو تبدیل کرد که می توانستی همه نوع افکار و عقاید و همه نوع زبان را در آن ببینی. نتیجه این ویژگی به وجود آمدن استعدادی در شهر بود برای تساهل و رواداری و دور ماندن از تعصبات. اما ویژگی دیگر این شهر کارگری بودن آن بود. این ویژگی در کنار فقر وسیع مردمی که در مشاغل کم درآمد به کار مشغول بودند و در مقابل زندگی پرزرق و برق کارمندان عالی رتبه شرکت نفت – چه خارجی و چه ایرانی و نیز مستشاران آمریکایی و انگلیسی زمینه را برای رشد گرایش های مارکسیستی و چپ گرایانه فراهم کرد. از دهه پنجاه به بعد که ارتش در این شهر شروع به ایجاد تاسیسات تانک سازی کرد و باز موج جدیدی از مهاجران به این شهر وارد شدند تا در شرکت پرسیزیون به کار مشغول شوند ( که قرار بود آپارتمان هایی برای ارتش بسازد) شکل شهر به صورت دیگری در آمد. با تمام شدن ذخایر نفتی، شرکت نفت رفته رفته جای خود را به ارتش داد. بسیاری برای کار به ارتش پیوستند. و بسیاری از عشایرکه تا آن زمان هنوز یک جا نشین نشده بودند، با زوال این شکل زندگی برای کار به پرسیزیون پیوستند و مورفولوژی دیگری به شهر بخشیدند. این گروه دوم مهاجران از دهه ۵۰ به بعد نقش مهمی در سرنوشت شهر ایفاء کردند.

   در مسجدسلیمان به دلیل آن فضای چند فرهنگی و نیز فقدان دین فقهی برای زندگی اخروی مردم، اندیشه های اسلامی پیام آوران انقلاب اسلامی چندان نفوذی نداشت. با شروع انقلاب، این معلمان چپ گرا بودند که رهبری تظاهرات ضد رژیم را بر عهده داشتند و آن را سازماندهی می کردند. تظاهرات وسیع گروه های دانش آموزی و آموزگاران اغلب به صورتی مسالمت آمیز و بدور از خشونت صورت می گرفت. سیر انقلاب در مسجدسلیمان تقریبا به همان صورتی بود که سایر جاها صورت گرفت. یعنی با وجود اینکه گروه های چپ گرا تظاهرات و اعتراضات را شکل می دادند و پیش می بردند اما آنها رفته رفته همزمان با قدرت گیری رهبری تمامیت خواه انقلاب و عقب نشینی رژیم شاه، تحت الشاع قرار گرفتند. رهبری و طرفدارن نظام جدید کم کم نمایندگان خود را برای ایراد وعظ و سخنرانی به این شهر گسیل داشتند و از آنجایی که تقریبا سقوط شاه مسجل شده بود، گروه های از مهاجرین عشایر پیش گفته به هوای رسیدن به یک زندگی بهتر به این موج انقلاب پیوسند.
   نخستین رویارویی بین گروه های چپ و قدرت جدید در فردای پیروزی انقلاب صورت گرفت؛ در ۲٣ بهمن ۱٣۵۷. ژاندارمری شهر با نظام جدید اعلام همبستگی کرده بود. اما گروه های چپ این عمل را یک فریب می دانستند و عزم خلع سلاح ژاندارمری را کردند. هنگامی که آنها در جلو ژاندارمری ازدحام کرده بودند یک روحانی جوان به روی دیوار ژاندارمری رفت و با انگشت تهدید خطاب به جمعیت   گفت:" همه شما را می شناسم". آنهایی که به این تهدید پوزخند زدند و به سوی ژآندارمری یورش بردند، شاید هرگز گمان نمی کردند این تهدید روزی کارساز شود.

   فتح ژاندارمری، برای گروه های چپ اولین تجربه در به دست گرفتن فضای فکری و سیاسی شهر بود. گروه های هوادار سازمان ها ی سیاسی یک باره در شهر نمایان شدند. هر کدام برای خود صاحب تشکیلاتی شد، دفاتری در جای جای شهر برپا کرد. مجالس بحث و گفتگو بر پا شد و گروه ها هم با هم و هم با طرفداران نظام جدید وارد بحث و مجادله شدند. در این زمان پنج گروه از سایر گروه ها از هوادارن بیشتری برخوردار بود. پیکار برای آزادی طبقه کارگر، چریک های فدایی خلق، مجاهدین خلق ایران، حزب توده و سازمان رزمندگان برای آزادی طبقه کارگر. قدرت گروه های چپ در شهر به اندازه ای بود که عده ای به طنز نام "مسکو سلیمان" را بر آن نهادند. اعتصابات گروه های دانش آموزی چپگرا در سال ۵۹ که با دست اندازی نیروهای رزیم بر آموزش و پرورش مبارزه می کردند، تقریبا مدارس را به تعطیلی کشانید. مدرس متوسطه در شهر محل بحث و اظهار نظر در باره رفتار رژیم با مردم و نفی سرکوب نظام جدید بود. علاوه بر این در ابتدای پیروزی انقلاب، سازمان های چپ مخصوصا سازمان چریک های فدایی در تبعیت از فعالیت های سازمان مرکزی خود پیوسته در کار انجام تظاهرات و گردهمایی های مختلف – متینگ – بود. هواداران چریک های فدایی در یک اقدام بی سابقه ساختمان بهزیستی را تسخیر کردند و آن را به مقر فعالیت های خود تبدیل کردند. در اقدامی دیگر گروه های چپ اعتصابات و تظاهرات دیپلمه های بیکار را شکل دادند که در نهایت منجر به تسخیر فرمانداری شهر برای مدتی طولانی شد. در ابتدای پیروزی انقلاب بسیاری از فعالان سیاسی نیز به شهر رفت و آمد می کردند و به ایراد سخنرانی و تبلیغ اندیشه های گروه خود می پرداختند. به این گونه بود که نماینده سازمان چریک های فدایی در انتخابات مجلس شورای اسلامی رای بالایی آورد و نیز نماینده سازمان مجاهدین نیز توانست آراء لازم برای ورود به مجلس را پیدا کند. اگر چه هر دو از راه یافتن به مجلس منع شدند.

تا پیش ازشروع سرکوب خونبار خرداد شصت و سال های بعد از آن، رفتار رژیم با مخالفان از موضع ضعف بود. افرادی که دستگیر می شدند، تقریبا بلافاصله آزاد می شدند. حمله به راه پیمایی ها و برهم زدن متینگ ها از رفتار معمول "فالانژها" یا چماق به دستان رژیم بود. اما "جو" ِ شهر در دست چپ گراها بود. به نظر می رسید این وضع فشار روانی فراوانی بر گروه های سرکوب وارد می کرد. گروه های سرکوب در اقلیت بودند و حامی چندانی از میان مردم – مگر تعدادی از همان مهاجران نسل دوم- نداشتند. این فشار روانی با قتل یکی از هوادارن نوجوان سازمان رزمندگان یک باره سر باز کرد؛ اما این رفتار باعث منزوی شدن بیشتر گروه های سرکوب و قدرت گیری بیشتری چپی ها شد. با این حال دولت گروه های چپ در سراسر ایران و البته در مسجدسلیمان مستعجل بود. با آغاز سرکوب، سرکوب در مسجدسلیمان هم آغاز شد و حکومت با اعدام نوجوانان هوادار گروه های چپ و بعد مجاهد دستگاه کشتار خود را به کار انداخت. با اعدام نوجوانی به نام اسماعیل – که کارش فروش نشریه سازمانی بود که هوادارش بود- این نظام نخستین قربانی خود را- رسما   به کام مرگ فرستاد و بعد از آن به اعدام سلسه وار و پیوسته هوادارن و اعضای موثر این سازمان ها مشغول شد. فضای رعب و هراس یکباره بر شهر مستولی شد. بسیاری که بیم آن می رفت دستگیر و کشته شوند از شهر گریختند. آنهایی که نمی توانستند مخصوصا دختران در خانه ها ی آشنایان و یا در خانه خودشان پنهان شدند که این کار آسبیب های روانی جدی هولناکی برای آنها به بار آورد.

در نخستین سال های دهه شصت تقریبا ۲۰۰ نفر از هوادارن گروه ها و مخصوصا هوادارن مجاهدین را اعدام کردند. برای کسی باورکردنی نبود. مردم گمان می کردند نیروهایی از شهرهای دیگر- مخصوصا شهرهای مذهبی همجوار دست به این کار می زنند. اما بخشی از نیروهای سرکوب را همان مهاجرینی تشکیل می دادند که دیرزمانی در همین شهر با فقر زندگی کرده بودند و نیروی کینه توزی هولناکی در آنها انباشته شده بود که با دسترسی آنها به قدرت یکباره منفجر شد. همه جا این نیروها به جستجوی مخالفان بودند. آنها شهر را قرق کرده بودند. خیابان اصلی شهر که زمانی محل تجمع و تبلیغ و بحث گروه ها بود تبدیل به شکارگاه نیروهای سرکوب شد. بر تیرهای چراغ برق خیابان بلندگو نصب کرده بودند و مارش نظامی و اطلاعیه های جنگ و اخبار سرکوب را پخش می کردند. تعقبب و دستگیری مخالفان فقط محدود به شهر نبود. آنها در شهرهای اطراف نیز به جستجوی مظنونین بودند. بسیاری از معلمان و دانش اموزان از مدارس اخراج شدند و از ثبت نام آنها در مدارس جلوگیری به عمل آمد. با شکل گیری دستگاه گزینش نیز در سالهای بعد سابقه هواداری از یک گروه از جمله مواردی بود که فرد را از دسترسی به امتیازات زندگی اجتماعی و داشتن یک شغل دولتی و نیز ورود به دانشگاه منع می کرد.

محل نگهداری زندانیان یک ساختمان قدیمی متعلق به شرکت نفت بود که کلیه اعمال مربوط به بازجویی و صدور حکم و غیره در آن انجام می شد. اما اجرای حکم اعدام در"مدرسه خارجی ها" که محلی بود بیرون از شهر، صورت می گرفت. کشته ها را در جاهای مختلف بیرون از شهر دفن می کردند. از جمله در آن سوی شهر درنزدیکی یک گورستان معمولی از مردم ، گورستان کوچکی متعلق به تعدادی از اعدامی وجود دارد که می توانی فقط نامی از آنها را بر سنگ قبری که بالای سرشان نصب کرده اند ببینی.
   یکی از جاهای دیگر دفن آنها گورستان خارجی ها در ابتدای ورود به شهر- از سمت اهواز- بود که با تابلویی آن را مشخص کرده بودند: "گورستان منافقین و کفار". تابلویی که شاید به این قصد نصب شده بود تا مسافری که برای اولین بار وارد این شهر می شد بفهمد به کجا پا گذاشته است و نیز شاید برای گرفتن زهرچشم از کسانی که زمانی خواسته بودند از طریق همدلی با این کشتگان، در این شهر کوچک یوتوپیایی بنا کنند تا در آن از فقر و بیماری و گرسنگی وبی عدالتی اثری نباشد. سودایی که پاسخ اش مرگی ناصواب و ظالمانه بود. بدن کشتگان را بر گرد این شهر پراکنده کردند به این گمان که آنها را از شهر بیرون کرده اند. و تصویر آرمانی آنها را نیز از شهر نابود کرده اند. اما شهر – این شهر یوتوپیایی هنوز با ارواح محافظ کشتگانش در خاطره بازماندگان زنده است و سخن می گوید.

پیش به سوی تدارک انقلاب کارگری

سکوت بس است!

پیش به سوی تدارک انقلاب کارگری 

مازیار رازی

راهپیمایی بزرگ و چند هزار نفره ایرانیان در کلن - از توسط اختر قاسمی

راهپیمایی بزرگ و چند هزار نفره ایرانیان نورد راین وستفالن در شهر کلن

راهپیمایی بزرگ و چند هزار نفره ایرانیان در کلن 

در پایان برنامه قطعنامه و خواست‌های ایرانیان آلمان به فارسی و خوانده شد. در بخشی از قطعنامه آمده‌است:

ما امروز متحدانه همراه با مردم ایران خواسته‌های زیر را مورد تاکید قرار می دهیم:
- دولت دروغگو و قانون شکن احمدی نژاد از جانب دولتها و نهادهای بین المللی به رسمیت شناخته نشود.

- ما از مردم آلمان و سراسر جهان میخواهیم که با اعتراضات خود از ولی فقیه، که عامل اصلی کشتار و سرکوب خونین مردم ایران است، بخواهند که به این جنایات پایان دهد.

- در سریعترین وقت، به اجتماعات مسالمت آمیز و اعتراضات مدنی مردم در ایران مجوز رسمی داده شود و از دخالت و تحریک نیروهای نظامی، به خصوص بسیج و اوباشان لباس شخصی جلوگیری شود.

- انتخابات آزاد با نظارت مجامع بین المللی، برای تضمین آراء آزاد مردم و ایجاد فضای آرامش و مسالمت در میهنمان برگزار گردد.

سفره خالي - از واگویه های تنهایی

 

ياد دارم در غروبي سرد سرد                 ميگذشت از كوچه ما دوره گرد

داد ميزد كهنه قالي  ميخرم                    دست دوم جنس عالي ميخرم

كاسه و ظرف سفالي ميخرم                    گر نداري كوزه خالي ميخرم

اشك در چشمان بابا حلقه بست             عاقبت آهي كشيد بغضش شكست

اول ماه است و نان در سفره نيست       اي خدا شكرت ولي اين زندگيست؟

بوي نان تازه هوشش برده بود                 اتفاقاً مادرم هم روزه بود

خواهرم بي روسري بيرون دويد            گفت: آقا سفره خالي هم ميخريد؟

  از -واگویه های تنهایی   http://jamaljamal.blogfa.com/

به پيش هموطن به پيش!(4)

فراكسيون كمونيستي سازمان فدائيان خلق ايران اكثريت
به پيش هموطن به پيش!(4)
براي جمهوري دمكراتيك

ملت غيور و انقلابي ايران، خامنه اي بعنوان بالاترين مقام رژيم جنايتكار اسلامي بار ديگر تاكيد نمود به اعتراضات خياباني و مسالمت آميز شما به شدت برخورد خواهد كرد و جلوي هرگونه تغييري را خارج از چارچوب حكومتي خواهد گرفت!

هموطن:
بار ديگر رژيم اسلامي نشان داد حداقل حقوق انساني شما را به رسميت نمي شناسد و اميد بستن به اصلاحات توهمي بيش نبوده است، بنابر اين يگانه راه رسيدن به استقلال، آزادي، دمكراسي و عدالت اجتماعي سرنگوني اين رژيم ضد مردمي توسط شماست.

شمارش مجدد آرا و يا ابطال انتخابات دردي از دردهاي بيكران جامعه ما را درمان نخواهد كرد و صالح ترين فرد نيز اگر در پست رياست جمهوري اين رژيم قرار گيرد با ساختار موجود قادر به برآورده نمودن خواسته هاي شما نخواهد بود.

دلاوران ايران زمين:
دشمن جنايتكار به وحشت افتاده است و خود را در محاصره حضور ميليوني شما مي بيند، خواسته هاي خود را تحت شعارهاي انقلابي در ميدان مبارزه سر دهيد و اجازه ندهيد اصلاح طلبان حكومتي و فرصت طلبان خفته در صف اپوزيسيون با تاكتيك شمارش آرا، ابطال انتخابات و يا رفراندم قانون اساسي تحت مديريت حكومت اسلامي، باعث وقفه و انحراف در مبارزات گشته و شما را به سكوت و سازش با حكومت رهنمون نمايند.

رهبران انقلابي خود را از ميان افراد دمكرات شناخته شده اپوزيسيون برگزينيد، به مبارزات دمكراتيك خود در كوچه و خيابان شدت بخشيد تا حكومت اسلامي را سرنگون سازيد.
با تشكيل كميته هاي انقلابي در محل كار و زندگي، صفوف خود را متشكل نمائيد، رهنمودهاي آنان را بكار گيريد و خواهان ادامه مبارزه و آزادي کامل گرديد.
براي وحدت و يكپارچگي مبارزات خياباني، مي توانيد شعارهاي انقلابي خود را چنين سر دهيد:

حكومت زور نمي خوايم، دولت مزدور نمي خوايم
* * *
برپاخيز، از جا كن ، بناي كاخ دشمن
* * *
نه سازش ،نه تسليم ،نبرد تا آزادي
* * *
اتحاد ،مبارزه ، آزادي
* * *
حكومت اسلامي نابود بايد گردد ، جمهوري دمكراتيك ايجاد بايد گردد
* * *
زنداني سياسي آزاد بايد گرد
* * *
كاخ ضحاك بر باده ، ايران ما آزاده
* * *
سيد علي پينوشه ، ايران شيلي نمي شه

پاسخ سیمین بهبهانی به احمدی نژاد

احمدی نژاد در بیرجند با انتقاد از روشنفکران ایرانی و منتقدان خود ‏گفته بود "... اینها شیطان پرستان مدرن اند ، برخی قیافه روشنفکری می گیرند ، به اندازه یک بزغاله هم از دنیا فهم و ‏شعور ندارند."‏ 
    
پاسخ سیمین بهبهانی به احمدی نژاد  : 
     
شنیــدم باز هم گوهر فشــاندی
که روشنـــفکر را بزغاله خواندی
‏
ولی ایشــان ز خویشـانت نبـودند
در این خط جمله را بیــجا نشـاندی ‏
 
سخـن گفـتــی ز عدل و داد و آنرا
به نان و آب مجــانی کشــاندی
 
از این نَقلت که همچون نٌقل تر بود
هیاهــو شد عجب توتــــی تکانــدی
 
سخن هایت ز حکمت دفــتری بود
چه کفتر ها از این دفتر پراندی
 
ولیــکن پول نفـت و سفره خلــــق
ز یادت رفت و زان پس لال ماندی
 
سخن از آسمان و ریسمان بود
دریـــغا حرفـی از جنـــگل نراندی
 
چو از بزغاله کردی یاد ای کاش
سلامـی هم به  میــمون  میرساندی

آزادي زندانيان سياسي را به خواستي جهاني تبديل کنيم

آزادي زندانيان سياسي را به خواستي جهاني تبديل کنيم
بيانيه مشترک 6 سازمان سياسي

همان گونه که انتظار مي رفت، به دنبال سخنان علي خامنه اي در نماز جمعه ۲۹ خرداد و گسترش کشتار مردم معترض از۰ ٣خرداد، دستگاه امنيتي رژيم زندانيان سياسي را به شدت تحت فشار قرار داده است. خود ارگانهاي رژيم از ۶۰۰ دستگيرشده در جريان اعتراضات روزهاي اخير سخن مي گويند. احتمالاً شمار بازداشت شدگان، سر به هزاران مي زند. در تلويزيون حکومتي، شوهايي به راه انداخته اند که در آن، افرادي به عنوان شرکت کنندگان در تظاهرات، به اعمال خشونت «اعتراف» مي کنند، در حالي که فيلمهاي منتشرشده در سراسر جهان، نشان مي دهد که مأموران حکومت با چه قساوتي مردم را ....

حزب دموکرات کردستان ايران
حزب کومه له کردستان ايران
سازمان اتحاد فدائيان خلق ايران
سازمان فدائيان خلق ايران (اکثريت)
شوراي موقت سوسياليست هاي چپ ايران
شوراي هماهنگي جنبش جمهوريخواهان دمکرات و لائيک ايران
پنجشنبه ۴ تير ۱٣٨٨ - ۲۵ ژوئن ۲۰۰۹

به پیش هموطن، به پیش!(۲ )

فراكسیون كمونیستی سازمان فدائیان خلق ایران (اكثریت)
به پیش هموطن، به پیش!(۲ )
اتحاد، مبارزه، آزادی

درود هموطن! اكنون ملل آزاده دنیا صدای گلوله های سپاه ارتجاع و تن خونین جوانه های انقلاب دمكراتیك مردم ایران را بر سنگفرش خیابانها دیده اند، این رسم زنان و مردان دلیر ایرانی است كه هرگز تن به استبداد ضحاك ندهند و درفش كاویانی را بر فراز قله های سربلندی ایران زمین برافراشته نگهدارند.

هموطن! ...

۷ کشته در تظاهرات روز دوشنبه

منابع دولتی تایید کردند
۷ کشته در تظاهرات روز دوشنبه

• منابع دولتی کشته شدن هفت نفر در جریان تظاهرات روز گذشته در تهران را تایید کرده اند ...

خبار روز: www.akhbar-rooz.com
سه‌شنبه  ۲۶ خرداد ۱٣٨٨ -  ۱۶ ژوئن ۲۰۰۹

منابع دولتی کشته شدن هفت نفر در تظاهرات صدها هزار نفری روز دوشنبه در تهران را مورد تایید قرار داده اند. واحد مرکزی خبر در گزارشی این حادثه را به افراد «شرور» نسبت داده است.
به گزارش واحد مرکزی خبر در پایان تجمع بدون مجوز دیروز - دوشنبه - در خیابان آزادی و در حالیکه اجتماع کنندگان به آرامی درحال بازگشت بودند برخی افراد شرور با اقدامی سازماندهی شده و هماهنگ، ضمن ایجاد ناامنی، به ساختمان ها و اماکن "دولتی و عمومی" و منازل مسکونی حمله کردند و خسارات فراوانی به این اماکن واموال مردم وارد آوردند.
بنابر این گزارش «اغتشاش گران» که در میان آنها برخی افراد مسلح نیز وجود داشتند با حمله به یک مرکز نظامی قصد تصرف این مرکز و خلع سلاح ماموران را داشتند که در تیراندازی متقابل متاسفانه ۷ نفر از هموطنانمان کشته و تعدادی نیز زخمی شدند.
این گزارش افزوده است: دستگاههای امنیتی وذیربط در حال پیگیری مساله هستند.
روز گذشته عکسی از یک نفر بسیجی در اینترنت منتشر شده است که وی را از بالکن ساختمان بسیج در حال تیراندازی به سوی مردم نشان می داد.

در همین حال خبرگزاری مستقل هرانا وابسته به مجموعه ی فعالان حقوق بشر در تهران به نقل از منابع موثق گزارش داده است دست کم ٨ نفر در جریان تظاهرات مردم در تهران جان باخته و ۵۰ تن مجروح شده اند.
بنابر این گزارش منابع پزشکی از جان باختن یا انتقال اجساد کشته شده گان که مجموعاً ٨ تن منجمله ٣ زن را شامل میشود به بیمارستان رسول اکرم تهران خبر داده اند. همچنین منابع آگاه در این بیمارستان شهروندانی که با اصابت گلوله زخمی شده بودند را حداقل ۵۰ تن اعلام نمودند.
اجازه پرونده سازی برای مجروحین و کشته شدگان به مسئولین بیمارستان داده نشده، تنها عده ای از پرستارها، جهت پیدا کردن خانواده ها از طریق موبایل های مجروحین و کشته شدگان، به شماره های تلفن موجود در تلفن های آن ها تماس گرفته اند.
در شب گذشته و ساعتی پس از انتقال مجروحان و کشته شده گان به این بیمارستان، مامورین موسوم به گارد، با حضور در بیمارستان اجساد را تحویل گرفتند و به مکان نامعلومی منتقل کردند.
این خبرگزاری می افزاید: آمار فوق تنها بیمارستان رسول اکرم تهران را در بر میگیرد و احتمال میرود شمار کشته شدگان و زخمیان بیش از این تعداد باشد.
در پی تظاهرات عظیم و مسالمت آمیز مخالفان به نتیجه انتخابات، پایگاه بسیج وابسته به گردان ۱۱۷ عاشور اقدام به تیراندازی مستقیم به سوی مردم نمود. تعداد زیادی از هموطنان در این حادثه کشته و زخمی شدند و این موضوع بر شعله درگیریهای چند روزه شهرهای ایران و خاصه تهران افزاد.

از نمایش انتخابات درس آموختم

از نمایش انتخابات درس آموختم

حشمت الله طبرزدی

• از این مسئله نیز اگاهم که اگر احمدی نژاد از صندوق بیرون بیاید یا میرحسین موسوی،در فردای فروکش کردن تبلیغات این نمایش، زندان های رژیم برای امثال من اب و جارو خواهد شد و نه برای نوری زاده و مخملباف و نبوی که سال هاست جلای وطن کرده و در بهشت امن راحت گزیده اند. ما باید هزینه بدهیم اما این دوستان شرایط سیاسی فردای ما را بسازند. برای این که انان با اراده ی غرب هماهنگ اند ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
آدينه  ۲۲ خرداد ۱٣٨٨ -  ۱۲ ژوئن ۲۰۰۹

اتحاد علیه کودتا، مبارزه برای دمکراسی

در دفاع از سوسیالیسم (۱۹)
اتحاد علیه کودتا، مبارزه برای دمکراسی

جمعی از هواداران سازمان فداییان خلق ایران - اکثریت(داخل کشور)

دهمین انتخابات ریاست جمهوری اسلامی ایران در ۲۲ خرداد با حضور میلیونها هموطن¬ما برگزار گردید. حضور میلیونها رأی دهنده که تعداد زیادی از آنها شاید برای اولین بار تجربه حضور در نمایش انتخاباتی از نوع جمهوری اسلامی را تجربه می¬کردند، از وجوه مشخصه این دوره از انتخابات بود. میلیونها ایرانی بدنبال دست¬یابی به خواست¬های خویش از طریق مراجعه به صندوق¬های آرا، تجربه¬ای را برای چندمین بار روی نمونه¬ای سترون آزمایش کردند. هرچند آراء مردم بنفع کاندیدایی در صندوق¬های آراء ریخته شد که خود عضوی از نظام و متعهد به حفظ نظام بود، با این همه دستگاه دیکتاتوری حاکم این تغییرات اندک و غیر بنیادین را هم برنتافت. دستکاری گسترده و وقیحانه در آراء مردم، دهن¬کجی آشکار به کسانی بود که خوشبینانه به تغییر از راه¬های قانونی و در چارچوب نظام حاکم می¬اندشیدند. ...

بالاخره چی میشه؟

بالاخره چی میشه؟
دغدغه های فکری در نبردهای خیابانی!

نامه ارسالی برای نشریه دانشجویی بذر
4 تیر 1388 دغدغه های فکری در نبردهای خیابانی!

1 - آیا این موج ادامه خواهد یافت؟
بعد از سخنرانی خامنه ای در نماز جمعه، همه مردم دچار دلشوره شدند كه چند روز آينده (پس از اين سخنرانی) چه می شود. فكر می كنم در سرتاسر ايران ميليون ها نفر (منجمله من) در آنشب چشم بر هم نگذاشتند و داشتند به همين فكر می كردند. گاهی در كوچه ها فرياد كسی را از دور دست می شنيدی كه با لحنی پر از بيم و اميد می گفت: «مردم قربونتون برم! شنبه به خيابانها بياييد». در دنیای نت نيز اين تقاضا مرتباَ تكرار ميشد...

همایش شاهنامه خوانی بختیاری در نزدیکی مسجد سلیمان

 

 

 

 

جهت مشاهده عکس ها به ادامه مطلب بروید...

 

فرا رسیدن بهار ؛ عيد نوروز و آغاز سال نو را به هم میهنان عزيز تبريك مي گوئيم

  

 فرا رسیدن بهار ؛ عيد نوروز و آغاز سال نو را به هم میهنان عزيز تبريك مي گوئيم ، و برای همگان

تندرستی، صلح و آزادی آرزومنديم.

آثار تاريخي شهر شوش در موزه لور فرانسه

آثار تاريخي شهر شوش در موزه لور فرانسه

 

http://www.jadidonline.com/images/stories/flash_multimedia/Susa_shush_test/susa_high.html

سيد جيكاك - از وب رامین محمودی

جيكاك يا به قولي سيد جيكاك

قدیمی ترین فیلم در باره ایل بختیاری،ساخته سال 1925میلادی - از وب رامین محمودی

GRASS - 1925 documentary about the bakhtiari tribe annual migration قدیمی ترین فیلم در باره ایل بختیاری،ساخته سال 1925میلادی

سال 1367 سال سیاه - بیاد لاله های وطن

 

     سال ۶۷

     سال تند باد سیاه

    سال کشتار بی انتهاء

   سال اوج این ریاء

          

بیاد لاله های وطن

این مقاله در سال 1998 به مناسبت یکصدمین سالگرد تولد شهر مسجدسلیمان نوشته

بهمن سقایی: مدیر سایت اینترنتی نارنجستان

http://www.narangestan.com/content/view/176/41/

صفحه 1 از 4

  این مقاله در سال 1998 به مناسبت یکصدمین سالگرد تولد شهر مسجدسلیمان نوشته و نخستین بار در هفته نامه شهروند کانادا به چاپ رسید. بازچاپ آن به سال 2001 در نشریه نارنجستان - امریکا- بود و اینک برای سوم بار در پایگاه اینترنتی نارنجستان در اختیار علاقه مندان قرار می گیرد.

 

«بر زمينی که خون سياه اژدهای نگهبان گنج ها جاری شده، زمين را سوراخ کنيد! گنج ها بی صاحب شده اند.» از سخنان لهراسب خان رئيس طايفه ی بابادی خطاب به فرستاده دولت انگليس.

بانگ رسای حکیم فردوسی در گذرگاه تاریخ - جلال اسفندیاری غریبوند

یکشنبه نوزدهم آبان 1387

بانگ رسای حکیم فردوسی در گذرگاه تاریخ

                              بـنام خداوند جــان وخرد     

                        کزین برتراندیشه برنگذرد

این بانگ رسای بزرگ غیرتمند حکیم حماسه ساز پاک سرزمین وطن ماست که سالیان درازی ورد زبان عام وخاص ایرانیان وطن پرست ومبارز وخیر اندیش بود وهست.سترگ دانشـمند حکیم آفریدگار عشق وحماسه وپرچمدار فرهنگ پر بار وارزشمـــند ونیز ایثار وفداکاری ورزم وخرد ومقاومت دربرابر معارضین ودشمنان وبیگانگان وهمچــنین صلح و جوانمردی. حکیمی که دارنده عرق ملی ومیهنی وبا فریادی که فراخوان مبارزه برای نجات میهن وحریم وشرف خود از لوث وجود بدســــگالان درنده خوی واهریمن صفتان هواپرست ونابخردان دون صفت است.

چـو ایران نباشد تن من مــــــباد        بدین بوم بر زنده یک تن مباد  .......

    جلال اسفندیاری غریبوند   (  شيهه ی آفاق    http://1421336.blogfa.com/   )